tel.

48 3780158

PORADNIA PSYCHOLOGICZNO - PEDAGOGICZNA

ul. Zwoleńska 12
tel/fax: 48 3780158
27- 300 Lipsko
e-mail: poradniapplipsko@wp.pl

Mieścimy się w budynku internatu Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych im. Jana Pawła II.

Metoda Dobrego Startu

Metoda Dobrego Startu została opracowana przez prof. Martę Bogdanowicz. Punktem wyjścia do pracy nad nią były informacje o metodzie Le Bon Depart (czyli dobry odjazd, odlot, start), które dotarły do Polski pod koniec lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Od tej pory kontynuowana jest praca nad rozwijaniem jej kolejnych modyfikacji.

Metoda ta przeznaczona jest dla:

  • dzieci w wieku przedszkolnym,
  • dzieci w młodszym wieku szkolnym, których rozwój przebiega prawidłowo,
  • dzieci w tym samym wieku i starszych, których rozwój psychomotoryczny przebiega wolniej lub nieharmonijnie.

Podstawowym założeniem MDS jest jednoczesne rozwijanie funkcji:

  • wzrokowych,
  • słuchowo – językowych,
  • dotykowo – kinestetycznych (czucie dotyku i ruchu),
  • motorycznych

oraz współdziałania miedzy nimi. Funkcje te uczestniczą w złożonych czynnościach czytania i pisania.

Celem MDS jest również kształtowanie :

  • lateralizacji (ustalenie ręki dominującej),
  • orientacji w schemacie ciała, w jego prawej i lewej stronie,
  • orientacji w przestrzeni.

Dobra sprawność w/w funkcji jest warunkiem szybkiego nabywania umiejętności porozumiewania się za pomocą pisma – kodowania mowy ustnej podczas pisania i jej dekodowania podczas czytania.

W związku z czym w programie wychowania przedszkolnego metoda ta powinna występować wśród innych zajęć rozwijających funkcje percepcyjno-motoryczne, takich jak: zajęcia plastyczne, rytmika, zajęcia umuzykalniające. Służy ona, bowiem nie tylko usprawnianiu czynności poszczególnych analizatorów, które uczestniczą w procesie pisania i czytania ale także rozwija współdziałanie między nimi, czyli koordynację wzrokowo – słuchowo – ruchową.

Ma ona za zadanie uzupełnienie dotychczas stosowanych metod o charakterze stymulującym i terapeutycznym a nie zastępować dotychczasowe formy pracy, dlatego zajęcia prowadzone tą metodą muszą występować wraz z zajęciami kształtującymi mowę, myślenie, dojrzałość społeczną itp.

Metodą Dobrego Startu można prowadzić zajęcia:

  • z całą grupą lub klasą,
  • z małą grupką (zajęcia korekcyjno-kompensacyjne),
  • indywidualnie w domu lub w szkole.

Praca powinna być oparta na wcześniej skonstruowanym programie. Osoba prowadząca musi na bieżąco modyfikować swoje założenia, dostosowując je do aktualnych potrzeb i  możliwości uczestników zajęć.

Metoda Dobrego Startu ma kilka aspektów:

  • Optymalizuje rozwój, jest wiec korzystna dla wszystkich dzieci.
  • Aspekt profilaktyczno-terapeutyczny pozwala zapobiegać występowaniu trudności w uczeniu się.
  • Aspekt edukacyjny polega między innymi na wielozmysłowym poznawaniu liter.
  • Aspekt diagnostyczny oznacza, że na podstawie obserwacji zachowania dziecka, analizy trudności, analizy błędów, nauczyciel może wnioskować o przyczynach tych trudności. Dzięki czemu może właściwie ukierunkować swoje działania.

Metoda usprawnia przede wszystkim funkcje percepcyjno – motoryczne, ale ma również korzystny wpływ na cały rozwój psychomotoryczny dziecka. Kształci zarówno sferę intelektualną, jak i pozaintelektualną: emocjonalno – motywacyjną. Wiązanie śpiewu, ruchu, muzyki i plastyki aktywizuje cały układ nerwowy, wszechstronnie oddziałuje i dlatego metoda dobrego startu nosi nazwę metody psychomotorycznej.

Zasadniczą rolę odgrywają w tej metodzie trzy elementy:

  • wzrokowy (wzory graficzne),
  • słuchowy (piosenka),
  • motoryczny (wykonywanie ruchów zorganizowanych w czasie i przestrzeni, odtwarzanie wzorów graficznych, zharmonizowanych z rytmem piosenki).

Kształci też zdolność rozumienia i operowania symbolami abstrakcyjnymi, co ma szczególne znaczenie dla dzieci rozpoczynających naukę szkolną. Metoda ta oddziałuje też na inne funkcje psychiczne, sprzyjając rozwojowi wielu aspektów osobowości.

Z punktu widzenia metodyki w metodzie tej można wyodrębnić, trzy podstawowe rodzaje ćwiczeń.

  • ćwiczenia ruchowe: usprawniają analizator kinestetyczno – ruchowy,
  • ćwiczenia ruchowo – słuchowe:usprawniają analizator kinestetyczno – ruchowy i słuchowy,
  • ćwiczenia ruchowo – słuchowo – wzrokowe:usprawniają analizator kinestetyczno – ruchowy, słuchowy i wzrokowy.

Wszystkie trzy rodzaje ćwiczeń występują w każdym zajęciu, stanowiąc jego kolejne etapy.

Zajęcia przebiegają zawsze zgodnie ze stałym schematem:

1.Zajęcia wprowadzające.

2.Zajęcia właściwe:

  • ćwiczenia ruchowe,
  • ćwiczenia ruchowo-słuchowe,
  • ćwiczenia ruchowo-słuchowo-wzrokowe.

3.Zajęcia końcowe.

 

Zajęcia prowadzone tą metodą pozytywnie wpływają rozwój dzieci. Posiadają ona wiele zalet:

  • rozwijają aktywność dzieci,
  • oddziaływają stymulująco na rozwój wszystkich analizatorów,
  • wpływają na powstawanie koordynacji ruchowo-słuchowo-wzrokowej,
  • uczą zachowań społecznych,
  • działają normalizująco na system nerwowy dziecka,
  • przede wszystkim zaś dają dziecku dużo radości i satysfakcji.

Kolejnymi zaletami Metody Dobrego Startu:

  • ćwiczenia ruchowe mające na celu usprawnianie analizatora kinestetyczno-ruchowego, zatem kształcą motorykę małą, ruchy całego ciała,
  • poznając piosenkę i rozmawiając na jej temat z nauczycielem, dzieci wzbogacają słownictwo, ćwiczą słuch fonetyczny,
  • ze względu na element muzyczny, rozwijają percepcję słuchową, poczucie rytmu,
  • śpiewając piosenkę – ćwiczą pamięć,
  • odtwarzając wzory graficzne dzieci kształcą percepcję wzrokową,
  • wielozmysłowe uczenie liter,
  • wprowadzanie dziecka w świat mowy pisanej, metoda uczy posługiwania się symbolami.

U większości dzieci w młodszym wieku zauważyć można zaburzenia w schemacie własnego ciała oraz w orientacji przestrzennej. Schemat zajęć pozwala na usprawnianie tych umiejętności. Zaburzenia w orientacji przestrzennej utrzymujące się u dzieci zbyt długo, rzutują niekorzystnie na wyniki w nauce i pracy.

Metoda Dobrego Startu jest przydatną metodą w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.

 

 

Monika Studniarz

Opracowano w oparciu o:

  1. Bogdanowicz: „Metoda Dobrego Startu” WSiP, Warszawa 1999,

Materiały szkoleniowe z kursu doskonalącego dotyczącego Metody Dobrego Startu opracowane przez E. Jakacką i M. Barańską.

diagnoza
terapia
profilaktyka
wspomaganie