tel.

48 3780158

PORADNIA PSYCHOLOGICZNO - PEDAGOGICZNA

ul. Zwoleńska 12
tel/fax: 48 3780158
27- 300 Lipsko
e-mail: poradniapplipsko@wp.pl

Mieścimy się w budynku internatu Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych im. Jana Pawła II.

Pomoc rodzica w rozwijaniu pasji

Pomoc rodzica w rozwijaniu pasji, zainteresowań, czy zdolności dziecka jest bardzo ważna w każdym etapie rozwoju i życia.

Podstawowym błędem jest naciskanie na dziecko i zmuszanie go do zajęć pozalekcyjnych bez ówczesnego sprawdzenia poziomu satysfakcji z wykonywanych przez dziecko czynności.

Podstawową rolą rodzica jest więc OBSERWACJA – to właśnie ona pozwoli nam zrozumieć potrzeby naszego dziecka związane z samorozwojem. Również dzięki obserwacji unikniemy sytuacji, w których wykonywane przez nasze dziecko czynności są zbędną presją i źródłem frustracji, a nie satysfakcji i radości.

 

Rodzicu:

  • zapewnij potrzebę miłości, poczucia bezpieczeństwa i akceptacji – pamiętaj, że jego pasje, zdolności, czy zainteresowania powinny być dla dziecka czynnością/ przeżyciem przyjemnym, a nie presją,
  • pielęgnuj życie towarzyskie dziecka – inicjuj spotkania z rówieśnikami, z którymi dziecko ma dobry kontakt i których opinia jest ważna dla twojego dziecka, nie tylko rodzice i nauczyciele są autorytetem; organizuj spotkania tematyczne i wraz z dzieckiem zaplanuj scenariusz takiej inicjatywy, np. jeśli twoje dziecko przejawia zdolności aktorskie – zaplanuj wieczorek teatralny – wraz z dzieckiem opracuj scenografię, kostiumy, stwórz scenariusz, itp.,
  • szanuj prywatność, szanuj indywidualizm – dziecko powinno mieć zapewniony własny kąt, gdzie będzie mogło w spokoju czytać, pisać, w skupieniu oddawać się swoim pasjom; indywidualizm w tak młodym okresie rozwoju jak np. przedszkole, czy podstawówka jest bardzo ważny, poczucie własnej wartości jest ważniejsze niż narzucane zachowania, czy opinie z którymi dziecko może się nie utożsamiać,
  • wpieraj mocne strony – znając umiejętności dziecka i jego zainteresowania wspieraj je w działaniach w tym kierunku; motywacja ze strony bliskich osób jest bardzo ważna w każdym okresie rozwoju, wspieraj słowem, obecnością, jak również udostępniaj dziecku możliwości do poszerzania wiedzy na dany temat,
  • pobudzaj intelektualnie, wzbudzaj ciekawość – wzajemne relacje rodzic – dziecko są bardzo ważne w rozwoju osobowościowym i intelektualnym; wzbudzając ciekawość w dziecku zadając liczne pytania dotyczące jego zainteresowań nie tylko upewnisz dziecko, że jego świat jest dla ciebie ważny, ale również zainicjujesz chęć poszukiwania informacji na interesujący dziecko temat; układając zagadki, udostępniając dziecku materiały naukowe zachęcasz dziecko do samodzielnego zagłębiania się w daną tematykę; zachęć dziecko poprzez rodzinę, z którą dziecko ma dobry kontakt, np. zaproponuj, żeby na następną wizytę u babci dziecko narysowało, bądź opisało swoje zainteresowania – opis może być w formie opowiadania, wiersza, może to być również piosenka połączona z krótką choreografią taneczną, scenka odegrana z rodzicami, rysunek, czy forma z modeliny, plasteliny;
  • doradzaj, stawiaj cele, podnoś poprzeczkę na miarę możliwości dziecka – to ważne, aby zawsze służyć radą, motywować dziecko pochwałami, unikać krytyki; stawiaj cele, pokazuj rezultaty ich osiągania, np. spróbujmy napisać wierszyk dla babci, na pewno będzie jej bardzo miło,
  • unikaj osądzania, nie demotywuj – unikaj pytań typu: co to za dziwny pomysł?/ ten pomysł jest bezsensu/
  • traktuj błędy dziecka jako naturalny etap uczenia się i poznawania świata oraz swoich możliwości – w przypadku niepowodzeń uświadamiaj dziecku, że jest to normalna kolej rzeczy, próbuj wypracować w dziecku zdolność rozwiązywania problemów i niwelowania źródła niepowodzeń. Wypracuj świadomość, że jeśli chcemy coś osiągnąć niekiedy musimy nad czymś długo pracować, wymyślać rozwiązania, ucz dziecka nieszablonowego myślenia,
  • rozmawiaj o problemach – nie łódź się, że jakikolwiek problem twojego dziecka jest mniej ważny niż twój, czy innego dorosłego; przypomnij sobie swoje dzieciństwo, problemy i przede wszystkim uczucia jakie ci wtedy towarzyszyły; rozwiązywanie problemów twojego dziecka, częste rozmowy nie tylko pomogą mu w nauce, ale również w rozwijaniu pasji i wyrażaniu siebie; żaden zestresowany człowiek nie będzie w stanie myśleć kreatywnie i skupiać się na czymkolwiek; dorosły ma z tym problem, co dopiero dziecko, które może nawet nie wiedzieć co jest źródłem jego złego samopoczucia; zadawaj pytania naprowadzające: ktoś ci sprawił przykrość?/ czy jest jakieś dziecko, którego się boisz, lub nie lubisz? dlaczego?,
  • dostrzegaj i doceniaj starania i sukcesy swojego dziecka – każda okazja jest dobra – odwiedziny znajomych, rodziny – prezentacja prac, dyplomów, medali, zdjęć z olimpiad, wystąpień, konkursów, itp.,
  • poszerzaj horyzonty – bardzo dobrą inicjatywą łączącą większość powyższych zaleceń jest udział dziecka w różnego rodzaju społecznych inicjatywach – kieruj dziecko wszędzie tam gdzie dużo się dzieje – na rzecz ochrony ziemi, zwierząt, ludzi, kultur, bądź też inicjatyw związanych z rywalizacją, czy zabawą, np. sprzątanie ziemi, zbiórka żywności dla zwierząt ze schroniska, zbiórka odzieży dla biednych dzieci – to uczy wrażliwości, wypłukuje obojętność na ludzką krzywdę, daje poczucie przynależności do społeczeństwa, dziecko czuje się potrzebne; można samodzielnie, jeśli nie jest to wpisane w plan żadnego programu, zaproponować dziecku zrobienie plakatu z okazji danego wydarzenia, napisanie listu do biednych dzieci, czy wraz z rodzicem uszycie obroży dla psa, itp.,
  • kluby sportowe, czy wszelkie inne działalności związane ze sportem to świetna okazja do przybliżenia dziecku i nauczenia rywalizacji; dobry sposób na spędzanie czasu z rówieśnikami, gry zespołowe uczą współpracy jak również strategicznego myślenia; w przypadkach niepowodzeń drużynowych, czy indywidualnych podnoszą poprzeczkę i wzbudzają chęć samodoskonalenia,
  • w miarę możliwości staraj się kierować dziecko na zajęcia poza lekcyjne związane z jego zainteresowaniami: kółka teatralne, zajęcia taneczne, kluby sportowe, kółka matematyczne i inne; po zapisaniu dziecka analizuj z nim formę zajęć, plusy i minusy spotkać, jak również rozmawiaj z prowadzącymi, dowiaduj się jakie są mocne strony twojego dziecka, a nad czym i w jaki sposób możecie popracować w domu,
  • czytaj, pytaj, opowiadaj – pamiętaj, że rodzic jest pierwszym przed nauczycielem i pedagogiem mentorem, dlatego zwłaszcza w wieku przedszkolnym wzbudzaj ciekawość i wyobraźnię dziecka czytając bajki, zadając pytania dotyczące bohaterów – ich wyglądu zewnętrznego, ich zachowania, motywów postępowania,
  • wykorzystujmy świat do zabawy i edukacji – wymyślajmy wartościowe zabawy, np. liczenie sumy liczb na tablicach rejestracyjnych mijanych samochodów, układanie zagadek dotyczących potraw ugotowanych na obiad, np. dla młodszych dzieci – co jest w zupie – marchewka – które zwierzęta jedzą marchewkę?; po obiedzie wspólnie znajdźcie ciekawe informacje dotyczące zwierząt jedzących marchewkę, lub inne warzywa; dla dzieci starszych można dodać pytanie dotyczące słynnych w literaturze danych zwierząt, np. nasza szkapa, w kwestii pomidorów nawiązać do Hiszpanii, w kwestii ziemniaków – skąd się bierze ziemniak, jaką pracę musi wykonać rolnik, tip.,
  • monitorujmy postępy – zachęcajmy dziecko do uwieczniania swoich zainteresowań, np. w postaci pamiętnika; jeśli twoje dziecko interesuje się zwierzętami niech opisuje swoje obserwacje na ich temat, itp.

 

Literatura pomocnicza:

Monks F.J., Yburg I.H „Jak rozpoznawać uzdolnione dziecko. Poradnik dla rodziców” Krakow 2007

  1. Jabłonowska, J. Łukasiewicz – Wieleba „Drogi rozwoju zainteresowań i zdolności” Warszawa 2011

Eby J., Smutny J. F. „Jak kształcić uzdolnienia dzieci i młodzieży” Warszawa 1998

Bronikowski M. „Wychowanie fizyczne poprzez zabawy i gry ruchowe” Wyd. AWF   w Poznaniu, Poznań 2007

Gruszczyk – Kolczyńska E. „O dzieciach matematycznie uzdolnionych” Wyd. Nowa Era Warszawa 2012

Borowska A. „Czy moje dziecko jest zdolne?” Wyd. Pedagogiczne ZNP Warszawa 2009

Drobin C., Dubom A., „Sprawdź zdolności i inteligencję swojego dziecka” Wyd. Dobrucki i Malicki DMS Otwock 1993

Kaniak – Urban Ch. „Każde dziecko ma swoje mocne strony. Jak rozwijać naturalne zdolności dziecka?” Poradnik dla rodziców i wychowawców, Kielce 2002

Lewis D. „Jak wychować zdolne dziecko?” Wyd. PZWL, Warszawa 1988

Perleth Ch. „Jak odkrywać i rozwijać uzdolnione dzieci: każde dziecko ma talent” Wyd. Lekarskie PZWL Warszawa 2003

  1. Pietrasiński „Struktura zdolności i uzdolnień. Twórczość. Zdolności. Wychowanie.” Wyd. PWN 1976 Warszawa s. 735-762

Bieluga K. „Rozpoznawanie i stymulowanie cech inteligencji oraz myślenia twórczego  w domu i w szkole” Wyd. Impuls Kraków 2009

Czelakowska D. „Inteligencja i zdolności twórcze dzieci w początkowym okresie edukacji” Wyd. Impuls Kraków 2007

Grupa „Math” Program Tempus Redesign „Gry i zabawy dydaktyczne  w nauczaniu początkowym” Tarnobrzeg 1994

Gruszczyk – Kolczyńska E. „Wspomaganie rozwoju umysłowego oraz edukacja matematyczna dzieci w ostatnim roku wychowania przedszkolnego i w pierwszym roku szkolnej edukacji” Wyd. Edukacja Polska S.A. Warszawa 2009

Hemmerling W. „Zabawy w nauczaniu początkowym” Wyd. Szkolne

i Pedagogiczne Warszawa 1990

Monks F. J., Ypenburg I. H., „Jak rozpoznawać uzdolnione dziecko. Poradnik dla rodzicow.” Wyd. WAM Kraków 2007

Pietrasiński Z. „Myślenie twórcze” Wyd. PZWS Warszawa 1969

Braun M., Mach M. „Jak pracować ze zdolnymi – Poradnik dla nauczycieli   i rodziców.” ORE Warszawa 2012

Bates J., Munday S., ”Dzieci zdolne, ambitne i utalentowane” Wyd. K. E. Liber Warszawa 2005

Partyka M. „Dzieci zdolne” Wyd. CMPPP Warszawa 2000

Partyka M. „Zdolni, utalentowani twórcy. Poradnik dla pedagogów, psychologów                        i rodziców.” Wyd. CMPPP Warszawa 1999

Shapiro L. „Jak wychować dziecko o wysokim IQ. Przewodnik dla rodziców” Wyd. Prószyński i S-ka Warszawa 1999

Stachera H., Kijo A., Wilińska J. „Jak pomagać rozwijać uzdolnienia informatyczne?” ORE Warszawa 2014.

 

Opracowała Justyna Drabik – pedagog

 

diagnoza
terapia
profilaktyka
wspomaganie